مرگ و مشک و ماه

مشک تشنهماه تشنهخیمهگاه تشنهترماه از میان نخلهای شرمگین گذشت. چشمهای مستِ مرگمشک و ماه را به آب دادچشمهای خویش را به آفتابمرگهمچنان به مشک خیره مانده بودتیری از کمان پریدمشک مُرد و ماه تشنه جا